Na mój kochany instytut
Na razie cztery epigramaty 
(szkice, uprzedzam)
(szkice, uprzedzam)_uu _uu _uu _uu _uu _u
Canis tuus te amat – quod naturale est tibi.
Dicis is te audiat et ego credo tibi.
Sed quaestio est quem audis et quis auditur
a te. Si loquaris plus alteris cane,
puto, te sis par omnes ibi amata, domna.
Dicis is te audiat et ego credo tibi.
Sed quaestio est quem audis et quis auditur
a te. Si loquaris plus alteris cane,
puto, te sis par omnes ibi amata, domna.
uu_uu_uu_uu_u
Mi Romane optime, mi dulcis, sapiens
verborum opifex, pontifex divis
Martialis – antiquo modo nos vis te
historias scribere. Eae sunt sed
si antiqui, ut morem unum toleras
scribendi. Cicero nos non legat,
imbecilli non coprehant. Quare autem non tollis
ideam alteram qua in tua mente?
_uu_uu_uu_u
Dicis arbore nos fallere posse
quod secamus ramum sedemus
supra quo nos. Si ramo sedemus,
sicut et aves sumus. Sed quis est
avis, qui non arbore devolat?
u_uu_uu_uu_uu_u
Faciles sunt omnes – te nos semper dicis.
Fortasse. Nobis facilius maledicere.
